16 grudnia 2017


Programowanie maszyn CNC to zespół działań zmierzających do utworzenia programu sterującego (kodu NC) pracą maszyny w określonym języku oraz formacie. Powinno przebiegać tak, aby w możliwie krótkim czasie otrzymać kod NC spełniający określone warunki oraz gwarantujący wykonanie przewidzianych przez technologa zadań obróbkowych.

Witold Habrat, Roman Wdowik

Zasadniczo programista może opracować taki kod samodzielnie lub też wykorzystać narzędzia wspomagające programowanie, aby skrócić czas tworzenia torów ruchu narzędzi dla bardziej złożonych części. Kluczem do sukcesu firm bazujących na sterowaniu numerycznym procesami wytwarzania jest między innymi idea efektywnego programowania, którego celem jest utworzenie optymalnych torów ruchu narzędzi i dobranie właściwych, ze względu na przebieg procesu oraz czynniki ekonomiczne, parametrów technologicznych. Programowanie powinno przede wszystkim skutkować wytworzeniem efektywnego kodu NC, zapewniając jednocześnie względną prostotę i szybkość realizacji, oraz możliwość współbieżnego projektowania procesu produkcyjnego.

Metody tworzenia programów sterujących

PROGRAMOWANIE
RĘCZNE
PROGRAMOWANIE ZAUTOMATYZOWANE
Programista tworzy kod NC bezpośrednio. Programowanie może odbywać się z pomocą elektronicznych baz wiedzy, systemów CAD, edytorów tekstu lub symulatorów kodu NC.

Programista tworzy kod NC z wykorzystaniem narzędzi wspomagających programowanie. Kod NC generowany jest automatycznie na podstawie danych pośrednich.
PROGRAMOWANIE PROSTE
Charakteryzuje się tworzeniem programu sterującego przez wykorzystanie funkcji G, M, T, F itp. bez wykrzystania elementów programowania wysokiego poziomu.
PROGRAMOWANIE AUTOMATYCZNE CAD/CAM
Charakteryzuje się tworzeniem programu sterujęcego przez wykorzystanie oprogramowania komputerowego zarówno do tworzenia modeli jak również ścieżek. Umożliwia programowanie osobom bez znajomości kodu NC który jest generowany przez określony postprocesor.
PROGRAMOWANIE WYSOKIEGO POZIOMU
Jest programowaniem wymagającym większej wiedzy i doświadczenia. Charakteryzuje się wykorzystaniem zmiennych lub struktur sterujących przebiegiem programu (np. instrukcje warunkowe, pętle programowe).
PROGRAMOWANIE DIALOGOWE
Charakteryzuje się wykorzystaniem okien dialogowych z grafiką pomocniczą będących narzędziami danego układu sterowania. Jest programowaniem głównie warsztatowym przydatnym do tworzenia krótkich oraz średniej długości programów sterujących. Umozliwia tworzenie programów sterujących osobom z podstawową wiedzą na temat samego kodu NC.


Bezpośrednie tworzenie kodu NC przez programistę (tzw. programowanie ręczne) jest uzasadnione dla części o prostszych kształtach lub dla takich, które cechować będzie mała liczba skomplikowanych torów ruchu narzędzia. W przypadku części o złożonych kształtach uzasadnione jest stosowanie narzędzi wspomagających programowanie. W tym zakresie można wskazać powszechnie znane zintegrowane systemy CAD/CAM wspomagające zarówno proces projektowania jak i programowania obróbki. Oczywistym jest również fakt, że w określonych sytuacjach (np. ze względu na wymagania procesu technologicznego) możemy stosować obydwie wskazane wyżej metody programowania, bez względu na stopień złożoności wytwarzanej części.

nr_2
Przykład części wykonanej metodą programowania ręcznego wysokiego poziomu (program do grawerowania tekstu, gdzie wielkość, kształt liter oraz inne właściwości tekstu zostały sparametryzowane i mogą być edytowane według potrzeb użytkownika)