21 stycznia 2018


Biura projektowe i konstruktorzy coraz częściej zdają sobie sprawę z korzyści płynących ze stosowania symulacji komputerowych podczas procesu projektowania. Zaryzykuję nawet stwierdzenie, że konieczność przeprowadzenia symulacji na trwałe wbiła się do świadomości inżynierów. W takiej sytuacji coraz większe wymagania stawiane są zarówno przed inżynierami wykonującymi obliczenia, jak i samym oprogramowaniem.

Antoni Skrobol

Dzieje się tak ponieważ w większości przypadków analiza poszczególnych komponentów już nie wystarcza. Przeprowadzane są analizy MES całych złożeń – mechanizmów – składających się z wielu współpracujących ze sobą części. Trudności jakie pojawiają się przed obliczeniowcami dotyczą sposobu odwzorowania, zamodelowania, oddziaływań pomiędzy poszczególnymi elementami.


Rys-1-a
Rys-1-c
Rys_1_b_Explosion
Rys. 1 Modele MES nierzadko składają się z wielu współpracujących ze sobą części

Części mechanizmu mogą być ze sobą połączone w sposób trwały np. w procesie spawania, mogą również być w kontakcie, ale w sposób umożliwiający przemieszczanie się części względem siebie oraz ich oddzielenie się od siebie. W tym pierwszym przypadku – modelowania części trwale ze sobą złączonych - wygodnie jest przygotować model MESowski tak, aby po położeniu siatki elementów skończonych model stanowił jedną całość – innymi słowy poszczególne części modelu posiadać będą wspólne węzły. Tak jak pokazano to na rysunku 2.
Zdarza się, że stopień skomplikowania geometrii lub możliwości preprocesora, w którym przygotowywany jest model MES, nie pozwalają na wierne odwzorowanie siatki na powierzchniach stykających się ze sobą podzespołów. W takim przypadku niemożliwe jest (lub możliwe lecz bardzo pracochłonne) zamodelowanie wspólnych węzłów i trzeba korzystać z funkcji „tie”, która „skleja” ze sobą poszczególne elementy.

Rys_2_Spaw
Rys. 2. Jeden ze sposobów modelowania połączeń spawanych – wspólne węzły pomiędzy połączonymi ze sobą częściami


cały artykuł dostępny jest w wydaniu 11 (26) listopad 2009

Czytaj także:

Analiza technologiczności montażowej konstrukcji w systemie SolidWorks
DFA (Design for Assembly) to jedna z metodologii wspierających projektowanie procesu montażu. Proces montażu z kolei wpływa w istotny sposób na...
Nowa koncepcja wirtualnego prototypowania części Nowa koncepcja wirtualnego prototypowania części
W dzisiejszych czasach, w konkurencyjnych zmaganiach przedsiębiorstw, wygra ten, kto będzie tańszy. Pisząc „tani” nie mam jednak na myśli...