Pewien profesor politechniki na wykładzie z metaloznawstwa powiedział kiedyś, że aluminium w postaci czystej stosowane było na sztućce w lokalach gastronomicznych trzeciej i czwartej kategorii. Była to prawda, w tamtym czasie zdarzały się takie lokale gastronomiczne. Prawdą jest też, że aluminium w postaci czystej za bardzo nie nadaje się do stosowania w przemyśle. Nabiera dobrych lub bardzo dobrych właściwości po dodaniu dodatków stopowych (zwłaszcza kilku procent miedzi) i po przeprowadzeniu dodatkowej obróbki. Zwłaszcza obróbka powierzchniowa jest niezbędna do przekształcania standardowych części aluminiowych w wysokowydajne wyroby, które mogą znieść trudne warunki pracy.
Różne stopy aluminium mają bardzo różne właściwości i w związku z tym wykorzystywane są jako materiał na wiele różnych produktów. Są to blachy, korpusy spawane, klejone i odlewane w różnych technologiach odlewania, a także wykonywane w technologii przeróbki plastycznej. Łatwo poddają się obróbce skrawaniem i obróbce powierzchniowej. A przy tym są o około 60% lżejsze od miedzi i stali.
Bardzo często elementy wykonywane ze stopów aluminium stosowane są w różnych, niekiedy skomplikowanych mechanizmach, gdzie napotykają na wyjątkowe trudne warunki pracy, które wymagają dodatkowej ochrony powierzchni. Te elementy działają np. pod wysokim ciśnieniem, są narażone na działanie atmosfery lub różnych płynów. Obróbka ich powierzchni zapewnia odpowiednią ochronę antykorozyjną, jednocześnie poprawiając właściwości mechaniczne metalu.
Obróbka powierzchniowa stopów aluminium stosowana jest też dla poprawienia estetyki niektórych produktów, gdyż stopy te wykorzystywane są czasami na elementy dekoracyjne, nawet biżuterię. Metody obróbki powierzchniowej aluminium można podzielić na: elektrochemiczne, galwanotechniczne, malarskie i mechaniczne.
cały artykuł jest dostępny w wydaniu 5/6 (224/225) maj/czerwiec 2026
