Roczna produkcja szkła sięga 130 mln ton w skali globalnej. Pomimo że szkło stanowi surowiec w 100% nadający się do recyklingu, na całym świecie ilość odpadów szklanych poddawanych recyklingowi wynosi zalewie 21% rocznej produkcji szkła.
Jednym z pomysłów na zwiększenie użycia szklanych surowców wtórnych jest ich adaptacja na potrzeby nowych technologii, w tym przypadku – druku 3D. Specjaliści ORNL (Oak Ridge National Laboratory) opracowali metodę wytwarzania przyrostowego z wykorzystaniem sproszkowanych odpadów szklanych. W ramach procesu binder jettingu, w łożu proszkowym selektywnie aplikowane jest lepiszcze, spajające drobiny szkła w obrębie danej warstwy. Proces jest powtarzany warstwowo do uzyskania żądanej geometrii wyrobu, który następnie poddawany jest wypaleniu i konsolidacji. W przyjętej konfiguracji zawartość szkła dochodzi do 95% gotowego wydruku.
W zależności od wymagań, na potrzeby druku można wyselekcjonować surowiec wtórny, pochodzący ze szkła o konkretnej barwie. Istnieje też możliwość selektywnego barwienia materiału pigmentem podczas druku 3D.
Jako że szkło jest materiałem wytrzymałym, trwałym i odpornym na ogień i czynniki atmosferyczne, jednym z potencjalnych zastosowań prezentowanej technologii jest produkcja paneli elewacyjnych dla budownictwa. Możliwości druku 3D sprawiają, że uzyskiwany produkt oprócz właściwości praktycznych o charakterze technicznym, może mieć również walory artystyczne, co otwiera nowe możliwości wdrożenia technologii przyrostowych w projektach architektownicznych.
ornl.gov
