Nawet obecnie, ponad sto lat od katastrofy Titanica, inżynierowie co jakiś czas wracają do idei budowy niezatapialnego statku. Badacze z Uniwersytetu Rochester zaprezentowali metodę uzyskiwania niezatapialnych rurek metalowych, która stanowi istotny krok w stronę konstrukcji bezpieczniejszych jednostek morskich.
Wynalazek opiera się na technologii obróbki powierzchniowej wnętrza rurek metodą wytrawiania. Po zanurzeniu w wodzie, mikro- i nanostrukturalne wżery na wewnętrznej ściance rurek zapobiegają wypieraniu powietrza przez ciecz. W następnej kolejności, uwięzione pęcherzyki powietrza łączą się i formują coś w rodzaju pęcherza pławnego, utrzymującego się wewnątrz rurki, zapobiegając jej zatonięciu. Na podobnej zasadzie w świecie przyrody w wodzie utrzymują się między innymi pająki topiki (argyroneta aquatica). Aby zapobiec wydostaniu się pęcherzyków powietrza, w sytuacji kiedy rurka znajduje się w pozycji pionowej, wewnątrz rurek umieszczono ściankę działową.
Według prof. Chunlei Guo z Uniwersytetu Rochester, hydrofobowe wykończenie powierzchni rurek okazuje się na tyle niezawodne, że gwarantuje niezatapialność nawet w przypadku uszkodzenia rurek. Przeprowadzono testy, w ramach których w ściankach rurek nawiercano otwory, co nie powodowało utraty pływalności.
Opracowaną technologię wypróbowano na rurkach różnej wielkości, z których największe miały pół metra długości. Jak zapewnia prof. Guo, technologia może być z łatwością dostosowana do rur o nawet bardzo dużych rozmiarach. Rury mogą być łączone ze sobą, tworząc tratwy. Mogą znaleźć zastosowanie w budowie statków, boi i pływających platform.
rochester.edu
