23 kwietnia 2024 na Uniwersytecie Maine zaprezentowano największą na świecie drukarkę 3D do produkcji struktur polimerowych. Przestrzeń robocza drukarki nazwanej Factory of the Future 1.0 ma imponujące wymiary: 30 metrów długości, 10 metrów szerokości i 5,5 metra wysokości. Tym samym amerykańska uczelnia pobiła swój poprzedni rekord z 2019 roku, ustanowiony drukarką MasterPrint.
Oba urządzenia zbudowane są na podobnej zasadzie, z głowicą ekstruzyjną w technologii FFF (fused filament fabrication) zamontowaną w manipulatorze bramowym. Głowica drukarki FoF 1.0 może nanosić materiał termoplastyczny z wydajnością 226 kilogramów na godzinę. Głowica drukująca może być stosowana zamiennie z innymi efektorami, umożliwiającymi wykonywanie operacji technologicznych z zakresu obróbki skrawaniem, zautomatyzowanego laminowania struktur kompozytowych metodą ATP (Automated Tape Laying) i różnego rodzaju procesów zrobotyzowanych. Połączenie funkcjonalności drukarki 3D z innymi technologiami na zasadzie tak zwanego wytwarzania hybrydowego przyczynia się do zwiększenia możliwości produkcyjnych i rozwoju niekonwencjonalnych metod fabrykacji, którymi interesuje się między innymi amerykański departament obrony.
Rozwój materiałów i technologii wykorzystywanych przez FoF 1.0 jest efektem interdyscyplinarnych prac z zakresu inżynierii materiałowej, komputerowych metod obliczeniowych, robotyki i innych dziedzin. W ramach działalności Advanced Structures and Composites Center na Uniwersytecie Maine opracowywane są specjalne kompozycje materiałowe do wykorzystania w druku wielkogabarytowym, na przykład biomateriały na bazie drewna, przeznaczone do wykorzystania w budownictwie. Innym przykładem zastosowania struktur wielkogabarytowych w spektrum zainteresowań ASCC jest budowa jednostek pływających.
umaine.edu
