Układy napędowe pojazdów samochodowych, w obecnym kształcie (rok 2010), są rezultatem wielu lat ewolucji. Choć cała historia motoryzacji ma ponad sto lat, to dynamiczny rozwój napędu wszystkich czterech kół w samochodach osobowych nastąpił dopiero od lat osiemdziesiątych ubiegłego wieku. Taki rodzaj napędu wykazuje wiele zalet w porównaniu z napędem tylko jednej osi. Najistotniejsze jest jednak bezpieczeństwo i tu napęd ten wykazuje lepsze parametry ruchowe na nawierzchniach o niskim współczynniku przyczepności nad wszystkimi innymi rozwiązaniami.
Współczesne napędy czterech kół pomimo wielkiej różnorodności konstrukcji i zasad działania mają jedną wspólną cechę konstrukcyjną. Koła każdej osi są ze sobą sprzężone, najczęściej przez jeden z wielu typów mechanizmów różnicowych. Takie rozwiązanie konstrukcyjne a priori uniemożliwia optymalizację rozdziału siły napędowej na poszczególne koła.
Na Wydziale Mechanicznym Technologicznym Politechniki Śląskiej podjęto próbę wyjaśnienia, czy intuicyjne początkowo rozwiązanie można zbadać i zweryfikować doświadczalnie w świecie wirtualnym i rzeczywistym.
Na podstawie obserwacji (Rys. 1), sformułowano następujące wnioski:
- w czasie ruchu przyspieszonego na łuku drogi, koło tylne zewnętrzne (względem teoretycznego punktu skrętu) wywiera największy nacisk na podłoże, a zatem może przenieść największą siłę napędową;
- w czasie ruchu przyspieszonego na łuku drogi, koło przednie wewnętrzne wywiera najmniejszy nacisk na podłoże, a zatem może przenieść najmniejszą siłę;
- z uwagi na dwa powyższe stwierdzenia uznano, że w czasie jazdy po łuku ruchem przyspieszonym należy przenieść z przedniego wewnętrznego koła na tylne zewnętrze, część siły napędowej, której odciążone koło nie może przenieść na podłoże z powodu zmniejszonego nacisku.
Współczesne, produkowane komercyjnie, układy napędowe, nie zakładają takiej możliwości. Z uwagi na zaprezentowane rozumowanie została przedstawiona koncepcja układu napędowego, w którym koła pojazdu są sprzężone mechanicznie po przekątnej. Układ napędowy tego typu opatentowano w 2007 roku pod nazwą „Układ napędowy pojazdu silnikowego” (numer patentu PL 194829). Opatentowany układ napędowy nazwano krzyżowym bądź przekątnym układem napędowym. Dla celów popularyzacyjnych i skrócenia opisu ten układ napędowy nosi również nazwę „Diagodrive”. To jedno nowe, pochodzące z języka angielskiego, słowo zwięźle i dość precyzyjnie oddaje istotę nowego układu napędowego. Powstało ono z połączenia części słowa „diagonal”, co oznacza ukośny, przekątny, ze słowem „drive”, oznaczającym w języku angielskim technicznym napędzanie.
cały artykuł dostępny jest w wydaniu 3 (66) marzec 2013
