Najbardziej obiecującą alternatywą dla stalowego zbrojenia okazały się drukowane w 3D wkładki wzmacniające o pofalowanej geometrii.
Na Uniwersytecie Rice opracowano metodę fabrykacji polimerowych wymienników ciepła z wykorzystaniem laminacji bardzo cienkich arkuszy tworzywa.
Specjaliści od inżynierii materiałowej z Uniwersytetu Wageningen opracowali nową klasę materiałów, łączących zalety szkieł i polimerów.
W przepływie ścinającym warstwy płynu przesuwają się względem siebie, natomiast w przepływie rozciągającym składniki płynu odpływają lub zbliżają się do siebie.
Innowacja w zakresie nanotechnologii umożliwiła otrzymanie cząstek skoniugowanego polimeru w postaci luźno upakowanych, hydrofilowych łańcuchów.
Specjaliści od inżynierii chemicznej z MIT podjęli się opracowania metody polikondensacji roztworowej dwuwymiarowych polimerów w celu ograniczenia gazoprzepuszczalności.
W Chinach opracowano nowe, biodegradowalne tworzywo na bazie celulozy pozyskiwanej z bambusa.
W punktach wymagających wzmocnienia stosowany jest czysty filament wysokiej jakości, a resztę drukuje się przy użyciu ekologicznego zamiennika.
W ramach procesu, przy udziale wodoru, w obecności katalizatora, następuje rozszczepienie poliolefin na prostsze węglowodory.
Wskaźnik szybkości płynięcia MFR wyraża ilość stopionego tworzywa termoplastycznego, przepływającego przez dyszę kołową o ustalonych wymiarach, w ciągu danego czasu, pod określonym ciśnieniem oraz w danej temperaturze.
Zapisz się, aby na bieżąco otrzymywać linki do kolejnych, darmowych wydań Projektowania i Konstrukcji Inżynierskich
