Z czasem oddziaływanie między trzpieniem narzędzia a przerabianym materiałem pogłębia się, co pociąga za sobą wzrost ciśnienia i temperatury, a w konsekwencji – uplastycznienie materiału.
Dzięki odpowiednio skalibrowanym modelom analitycznym, system wizyjny dostarcza informacji nie tylko o temperaturze, lecz także o prognozowanej twardości detalu.
Opracowana technologia łączy w sobie ultra-szybkie napawanie laserowe i nagniatanie toczne.
W niniejszym opracowaniu przedstawiono połączenie wykonywane za pomocą odkształceń plastycznych, w którym zachodzi podcięcie pomiędzy rurami, którego deformacja zapewnia połączenie.
Złożone z giętych blach nadwozie jest nie tylko wytrzymałe, ale dzięki artystycznej kompozycji powierzchni wklęsłych i wypukłych, również bardzo efektownie wygląda.
Aby prawidłowo wykonać element tłoczony należy w pierwszej kolejności obliczyć jego „wykrój” – rozmiar i kształt płaskiego arkusza blachy, który będzie wykorzystywany do wykonania finalnego detalu.
Nagniatanie jest jedną z metod osiągania bardzo dużej gładkości powierzchni elementów ze stopów metali przy zapewnieniu ich dużej dokładności.
Pomimo upływu trzydziestu lat, temat związany z kształtowaniem wyrobów osiowo niesymetrycznych metodą wyoblania jest nadal mało znany.
Na trzpień nakładany jest profil cienkościenny, a następnie całość umieszczana jest w prototypowym manipulatorze, gdzie następuje proces gięcia z podgrzewaniem.
Nagniatenie polega na miejscowym odkształcaniu plastycznym na zimno przedmiotu wskutek siłowego oraz kinetycznego współdziałania narzędzia z powierzchnią obrabianą.
