Na Politechnice Turyńskiej przeanalizowano potencjał zgrzewania tarciowego FSW komponentów wytworzonych przyrostowo ze stopów miedzi.
W porównaniu do złączy spawanych, połączenia wykonane w technologii FSW charakteryzują się lepszą wytrzymałością zmęczeniową, udarową i na rozciąganie.
Tą metodą na elementach strukturalnych można instalować elementy wykończeniowe lub funkcjonalne, w sposób umożliwiający bezproblemowy demontaż.
Badania wytrzymałościowe wykazały skuteczność opracowanych geometrii połączeń i skuteczność efektu pamięci kształtu jako czynnika aktywującego połączenie.
W niniejszym opracowaniu przedstawiono połączenie wykonywane za pomocą odkształceń plastycznych, w którym zachodzi podcięcie pomiędzy rurami, którego deformacja zapewnia połączenie.
Podczas lutowania wykonywane są pomiary parametrów procesowych (mocy i czasu) generatora indukcyjnego wybranego programu oraz temperatury, za pomocą kamery termowizyjnej.
Nitowanie bezotworowe odbywa się tak, że specjalny, rurowy nit z charakterystycznym łbem jest wciskany w dwie lub więcej warstw blachy za pomocą jednokrotnego skoku stempla.
Połączenie materiału twardego z miękkim jest na tyle mocne, że przy próbie siłowego rozerwania materiał miękki pękł poniżej miejsca klejenia.
Nowa technika nosi nazwę RHR (Rotating Hammer Riveting) i opiera się na założeniach znanych z technologii zgrzewania tarciowego z przemieszaniem.
Zgrzewanie zachodzi pod wpływem wysokiego ciśnienia wytworzonego przez ruch wywołany impulsem magnetycznym bez udziału wysokiej temperatury.
Zapisz się, aby na bieżąco otrzymywać linki do kolejnych, darmowych wydań Projektowania i Konstrukcji Inżynierskich
