W wielkoseryjnej i masowej produkcji, która w czasach globalizacji zdominowała wiele dziedzin techniki, nie wystarczają już pojedyncze, nawet wysokowydajne maszyny. Łączy się je w linie nazywane liniami obróbki przepływowej. Takie linie powstają w różnych branżach, także w dziedzinie obrabiarek skrawających do metali. Linie te, oprócz obrabiarek, wyposażane są w różne urządzenia pomocnicze, takie jak przenośniki, podajniki, chwytaki, a nawet piece hartownicze.
Obrabiarki, wraz z urządzeniami pomocniczymi, są ustawione w kolejności wynikającej z przebiegu procesu technologicznego i powiązane przenośnikiem przedmiotów obrabianych. W linii może być wiele obrabiarek podobnych lub różnych, w zależności od kształtu, wymiarów i tolerancji obrabianego przedmiotu. Jednak najczęściej są to linie do obróbki konkretnych przedmiotów. Mogą to więc być np. linie obróbcze do wałka rozrządu silników spalinowych, gdzie większość stanowią tokarki i szlifierki, albo do głowic lub korpusów, wtedy większość stanowią obrabiarki typu frezarka i wytaczarka.
W zależności od stopnia automatyzacji obrabiarek tworzących linię oraz automatyzacji urządzeń pomocniczych, linie obrabiarkowe dzielą się na:
- linie obsługiwane ręcznie, ale mające częściowo zmechanizowany transport obrabianych przedmiotów,
- linie półautomatyczne, zestawione z obrabiarek pracujących w cyklu automatycznym, mające zmechanizowany transport obrabianych przedmiotów,
- linie automatyczne, zestawione z obrabiarek pracujących w cyklu automatycznym i mające zautomatyzowany transport obrabianych przedmiotów.
Linie obróbki przepływowej mogą być zestawione z obrabiarek ogólnego przeznaczenia, z obrabiarek NC lub CNC, centrów obróbczych, obrabiarek ściśle specjalnych, obrabiarek zespołowych lub z kombinacji tych obrabiarek. W skład linii obrabiarkowej wchodzą przeważnie także stanowiska kontrolne i niekiedy nawet stanowiska montażowe, np. wciskania tulei w otwór korpusu.
Podstawową cechą pracy linii obrabiarkowej jest rytmiczność, polegająca na tym, że na każdą operację przeznacza się jednakowy czas, zwany taktem linii. O wartości taktu decyduje operacja najdłuższa, zwana operacją ograniczającą. Wyznaczanie taktu i poszczególnych czasów operacji dokonuje się podobnie jak w obrabiarkach zespołowych. I podobnie występuje tu takt konstrukcyjny – Tk i produkcyjny – Tp.
cały artykuł dostępny jest w wydaniu 7/8 (202/203) lipiec/sierpień 2024
