Pokrywające powierzchnię Księżyca regolity są produktem wietrzenia skał. W obliczu dużych kosztów wynoszenia ładunków do przestrzeni kosmicznej, coraz częściej postulowane jest rozwiązanie, zakładające szersze wykorzystanie lokalnie dostępnych surowców na potrzeby perspektywicznych misji badawczych o charakterze stacjonarnym na Księżycu. W ramach koncepcji ISRU (in-situ resource utilisation) rozpatrywane są możliwości pozyskiwania z regolitu księżycowego surowców i substancji o dużym znaczeniu dla utrzymania ruchu przyszłościowych stacji badawczych i urządzeń.
Już wcześniej mieliśmy okazję informować o pracach Duńskiego Instytutu Technologicznego nad pozyskiwaniem surowców metalicznych i tlenu z regolitu księżycowego:
Tymczasem chińscy inżynierowie z Uniwersytetu Donghua zbudowali instalację do przędzenia włókien ze stopu (melt spinning), przystosowaną do funkcjonowania w symulowanych warunkach, odpowiadających mikrograwitacji i próżni na Księżycu. Być może w przyszłości będzie możliwe uruchomienie tego typu instalacji przemysłowej w bazie lunarnej. Jak na razie postanowiono sprawdzić wytrzymałość włókien bazaltowych, otrzymanych z próbek regolitu księżycowego. 11 maja 2026 roku, rakieta nośna Long March 7 wyniosła próbki włókien na pokładzie modułu towarowego Tianzhou 10 na orbitę okołoziemską. Eksperymenty zostaną przeprowadzone przez załogę stacji kosmicznej Tiangong. Sprawdzona ma zostać między innymi odporność włókien na ekstremalne amplitudy temperatury i promieniowanie w przestrzeni kosmicznej.
Ciągłe włókna bazaltowe z pyłu księżycowego analizowane są pod kątem potencjalnego zastosowania jako wzmocnienie struktur kompozytowych na osnowie geopolimerowej, w celu zwiększenia ich wytrzymałości na zginanie. Włókna cięte zaś mogą znaleźć zastosowanie jako wzmocnienie betonu. Teoretycznie wszystkie te surowce możliwe są do otrzymania na bazie regolitu.
globaltimes.cn
