Skuteczność powłoki wynika z zastosowania nanotechnologicznego kapsułkowania na potrzeby wiązania, stabilizacji i kontrolowanego uwalniania cząstek inhibitora korozji. Środek na bazie benzotriazolu został związany w nanostrukturalnym nośniku, dodawanym do wodorozcieńczalnej powłoki poliuretanowej.
Konfiguracja nośnika oparta jest na metaloorganicznym szkielecie typu typu ZIF (zeolite imidazolate framework). W odróżnieniu od dotychczasowej praktyki, nasączenie porowatej struktury nośnika inhibitorem zintegrowano w procesie syntezy materiału, co zrealizowano przy użyciu miceli amfifilowych. Odpowiadają one zarówno za kapsułkowanie BTA, jak i za organizację struktury ZIF wokół kapsułek. Kapsułki wraz z nośnikiem powleczono warstwą SiO2, zapewniającą wytrzymałość strukturalną i kompatybilność z polimerową matrycą wodorozcieńczalnej powłoki poliuretanowej.
Tak otrzymana powłoka samoczynnie uwalnia inhibitor korozji w reakcji na uszkodzenia mechaniczne lub zmiany w kwasowości. Przeprowadzone testy elektrochemiczne powłoki wykazały ograniczenie rozwoju korozji do 37 nm w głąb materiału rocznie.
Jak przekonuje dr Asep Nugraha z Uniwersytetu Queensland, prezentowana technologia w znacznym stopniu wydłuża trwałość powłok antykorozyjnych, co przekłada się na redukcję pracochłonnych zabiegów konserwacji metalowych konstrukcji.
news.uq.edu.au
Asep Sugih Nugraha et al.: Micelle-Assisted Encapsulation Strategy in MOF Nanocontainers Enables Durable Corrosion Protection, Small Science 2026, 6, e70367
