Dogładzanie oscylacyjne (ang. superfinishing) to proces bardzo dokładnej obróbki ściernej, w którym narzędzie skrawające, w postaci osełki ściernej, wykonuje ruch oscylacyjny, czyli prostoliniowo-zwrotny o małym skoku i dużej częstości suwów (niekiedy wykonuje również ruch posuwowy). Przedmiot obrabiany wykonuje ruch obrotowy, a w niektórych odmianach procesu też posuwowy. Dogładzanie ma na celu zmniejszenie chropowatości powierzchni. Tą technologią uzyskać można gładkość powierzchni nawet do 14 klasy włącznie. Następuje też poprawa, wzmocnienie warstwy wierzchniej obrabianej powierzchni. Poprawa dokładności kształtu i wymiaru nie jest celem dogładzania oscylacyjnego.
Naddatki w obróbce superfinish są jeszcze mniejsze niż przy honowaniu i w zasadzie są one równe co do wartości wysokości nierównościom powierzchni po obróbce poprzedzającej. W nowym podejściu do oceny postępu technologicznego TRL, technologia superfinish uzyskała wysoką kategorię oceny TRL-7 i TRL-8. Poziom gotowości technologicznej (z ang. Technology Readiness Level – TRL) został wprowadzony przez NASA w latach 70-tych jako narzędzie oceny i monitorowania postępu w projektach kosmicznych. Początkowo służył do oceny technologicznej gotowości rakiet i statków kosmicznych. Okazało się, że jest on przydatny także w innych dziedzinach działalności, jak np. przemysł, medycyna czy rolnictwo. TRL stał się międzynarodowym standardem tej oceny. Jest to wskaźnik oceny stopnia zaawansowania i gotowości technologicznej wynalazku lub technologii. Pozwala na dokładną ocenę stopnia rozwoju technologii.
TRL-7 i TRL-8 dla technologii superfinishing oznacza jej dostępność na rynku, szerokie zastosowanie i udowodnioną przydatność. Dla wysokoseryjnej produkcji do znanej od dawna technologii dogładzania zastosowano nowe elementy, takie jak roboty przemysłowe czy obrabiarki CNC i centra szlifierskie. Spowodowało to zrewidowanie stosowanych parametrów technologicznych oraz zunifikowanie wyników tego procesu, a także wpływu poprzednich operacji na operację dogładzania.
Głównym celem procesu dogładzania oscylacyjnego jest usunięcie mikronierówności powierzchni pozostałych po poprzednim wykończeniowym procesie obróbkowym, np. dokładnym toczeniu, szlifowaniu, rozwiercaniu czy przeciąganiu. Jest to bardzo precyzyjna obróbka wykończeniowa, przede wszystkim w zakresie powierzchni osiowosymetrycznych, oraz powierzchni płaskich i kształtowych.
cały artykuł jest dostępny w wydaniu 5/6 (212/213) maj/czerwiec 2025
