Opracowana w Massachusetts Institute of Technology metoda otrzymywania rozkładanych struktur przestrzennych była inspirowana tradycyjną techniką japońskiego rękodzieła – kirigami.
Opracowano algorytm, konwertujący przestrzenną geometrię docelowego wyrobu na płaską siatkę, złożoną z czworokątnych płytek, połączonych zawiasami, umieszczonymi w narożnikach. Po zakodowaniu przestrzennej geometrii w dwuwymiarowym układzie płytek, algorytm identyfikuje optymalne punkty aktywacji i wyznacza jak najkrótszą ścieżkę, łączącą punkty aktywacji ze sobą. Przebieg ścieżki uwzględnia także brzegi struktury przestrzennej, które muszą być połączone w celu transformacji płaskiego układu płytek w trójwymiarową geometrię. Algorytm wyznacza wspomniane ścieżki z uwzględnieniem sił tarcia działających na cięgno, co jest szczególnie istotne w przypadku budowy wielkogabarytowych struktur tego typu. W konsekwencji powstaje płaski produkt, który za pociągnięciem sznurka przekształca się w trójwymiarowy obiekt.
Wchodzące w skład struktury płytki mogą być produkowane typowymi technikami produkcji jednostkowej i seryjnej. Możliwości metody przetestowano na przykładzie ortopedycznego usztywniacza, składanego krzesła i większej struktury, przypominającej igloo. Zdaniem autorów koncepcji, prezentowana metoda umożliwia budowę składanych obiektów różnego przeznaczenia, w tym mebli i pawilonów na potrzeby szybkiego reagowania służb ratunkowych w warunkach klęsk żywiołowych.
news.mit.edu
onestringtopullthemall.github.io
