Discrete Element Method (DEM) to metoda numeryczna stosowana w inżynierii i naukach fizycznych. Jest używana do modelowania interakcji i ruchu dużej liczby dyskretnych ciał, takich jak cząstki. Główne zastosowania tej metody obejmują symulacje zachowań materiałów granularnych, takich jak piasek, ziarna, skały, a nawet symulacje zderzeń ciał w astrofizyce.
W DEM każde ciało (np. cząstka) jest modelowane jako oddzielny byt, którego ruch i interakcje są śledzone w czasie. Interakcje między ciałami, takie jak kontakty mechaniczne i siły tarcia, są modelowane za pomocą różnych praw fizycznych i empirycznych. Często stosuje się tzw. prawa kontaktu, które opisują, jak ciała reagują na zderzenia i inne oddziaływania. W praktyce te prawa mogą obejmować modele sprężyste, plastyczne, tarcia, adhezji i innych oddziaływań. DEM jest potężnym narzędziem do badania złożonych systemów dyskretnych, jednak wymaga dużej mocy obliczeniowej, zwłaszcza w przypadku systemów z dużą liczbą cząstek.
Cały artykuł dostępny jest w wydaniu 5/6 (188/189) Maj/Czerwiec 2023
