Nożyce poprzeczne są jednym z najbardziej obciążonych urządzeń linii walcowniczej. Ich zadaniem jest cięcie gotowego wyrobu walcowanego w trakcie jego transportu na samotoku. Rozróżniamy następujące rodzaje nożyc: poprzeczne, wahadłowe, obrotowe i bębnowe. Nożyce zwykle obcinają krawędzie blachy i tną ją na kawałki o odpowiedniej długości. Układ napędowy nożyc składa się z silnika elektrycznego i reduktora. Zespół nożyc bębnowych obejmuje silnik, reduktor, a także zsuwnię i pojemniki na obcinki (Rys. 1).
Kiedy nożyce znajdują się w pozycji „postojowej”, blacha może przesuwać się pomiędzy bębnami (Rys. 2). W trakcie cyklu cięcia silnik zwiększa prędkość obrotową bębnów do osiągnięcia przez ostrza prędkości równej prędkości materiału. W momencie dosunięcia, noże przecinają blachę z maksymalną siłą (Rys. 3).
W fazie cięcia, gdy noże stykają się z blachą, następuje delikatny, ale nagły spadek prędkości. Równocześnie silnik gwałtownie zwiększa moment obrotowy. Po przecięciu materiału następuje nagłe zwiększenie prędkości, a następnie jej zmniejszenie. Każde zwiększenie lub zmniejszenie prędkości obrotowej bębnów jest wzmacniane przez wał wejściowy przekładni o całkowitą wartość przełożenia. Powoduje to powstawanie dużych obciążeń udarowych pomiędzy wałeczkami a mostkami kosza łożyska wału wejściowego, najpierw w jednym, a następnie w przeciwnym kierunku.
cały artykuł dostępny jest w wydaniu 11/12 (206/207) listopad/grudzień 2024
