Ciągle rosnące zapotrzebowanie na nowe materiały polimerowe o różnych właściwościach, gwarantujących coraz różniejsze ich zastosowanie, doprowadziło do wdrożenia i uruchomienia produkcji szerokiej gamy tworzyw konstrukcyjnych. Struktura stosowanych i przetwarzanych w chwili obecnej tworzyw sztucznych znacznie odbiega od tej, którą przewidywano ponad 20 lat temu, a za główną przyczynę takiego stanu rzeczy należy uznać opracowanie doskonalszych metod polimeryzacji oraz nowych technologii mieszania, kompatybilizacji i wzmacniania już istniejących polimerów.
Blendy, stopy oraz kompozyty polimerowe stanowią doskonałą alternatywę w zastosowaniach wielu zaawansowanych, ze względu na metody otrzymywania i właściwości, tworzyw technicznych otrzymywanych bezpośrednio w wyniku polimeryzacji. Jednak przede wszystkim dają one możliwość stosowania ich jako tańszych surowców dla tych samych aplikacji, a często także są jedynym właściwym rozwiązaniem w doborze właściwego surowca. Dlatego też w chwili obecnej dzięki wspomnianym możliwościom, inżynieria materiałowa stanowi doskonałe narzędzie w projektowaniu właściwości użytkowych wyrobów oraz spełnieniu wymagań stawianych stosowanym tworzywom.
Możliwości otrzymywania materiałów posiadających właściwości odmienne od tych, które mają wyjściowe polimery, zostały osiągnięte dzięki zastosowaniu technologii compoundingu, będącej jedną z odmian powszechnie znanego procesu wytłaczania tworzyw sztucznych. Technologia ta znajduje szerokie zastosowanie w wielu procesach produkcyjnych, dających finalnie produkty pożądane przez wiele gałęzi przemysłu chemicznego i branży tworzyw sztucznych.
cały artykuł dostępny jest w wydaniu 4 (19) kwiecień 2009
