Trzęsienia ziemi i gwałtowne uderzenia wystawiają konstrukcje budowlane na próbę, poddając je oddziaływaniu sił zdolnych wyginać żelbetonowe belki i kruszyć ściany. Inżynierowie z Uniwersytetu Cornella badają potencjał konstrukcji, których elementy strukturalne są w stanie nie tyle wytrzymać takie siły, lecz raczej z nimi harmonizować.

Projektowane w SCALE Lab (Scalable MetaStructures Laboratory) metastruktury wykazują specjalne właściwości, pozwalające na programowalne reagowanie na obciążenia – poprzez wyboczenie, uginanie się lub zmianę kształtu. Docelowo mogą przyczynić się do udoskonalenia wytrzymałości mechanicznej konstrukcji infrastrukturalnych i oszczędności zużycia materiałów budowlanych.
W ramach badań wyniki symulacji komputerowych zestawiane są z rezultatami eksperymentów w zakresie odpowiedzi konstrukcji na naprężenia ściskające, rozciągające i skręcające. Modele do testów fizycznych wykonywane są w technologii druku 3D i wtrysku tworzyw sztucznych, co pozwala na uzyskanie drobnych detali o kontrolowanych właściwościach.
Odwzorowanie szczegółów konstrukcyjnych metastruktur przy niewielkich rozmiarach próbek pozwala na wykorzystanie metody mikrotomografii komputerowej (MicroCT) nie tylko do analizy próbek przed i po testach na maszynie wytrzymałościowej, lecz także w ich trakcie. Dzięki temu badacze mogą lepiej zrozumieć zależność między geometrią metastruktur a ich funkcjonalnością, co pozwala na doskonalenie rozwijanych modeli.
Jak wyjaśnia Gavin Linton, mikrotomografia komputerowa dostarcza odpowiedzi na pytanie, dlaczego zaprojektowane struktury potrafią zachowywać się inaczej niż zakładano na etapie prac konstrukcyjnych. Otrzymane wyniki brane są pod uwagę przy projektowaniu kolejnej iteracji modelu. Dzięki temu, z każdym cyklem prób zachowanie się metastruktur w reakcji na naprężenia staje się bliższe założeniom konstrukcyjnym.
news.cornell.edu
















































