W obliczu zwiększonego zapotrzebowania i rosnących kosztów wydobycia kopalin, na całym świecie poszukuje się alternatywnych sposobów pozyskiwania surowców mineralnych. Szczególnie interesująco wygląda w tym kontekście możliwość eksploatowania podwodnych złóż surowców. Szacuje się też, że oceaniczne zasoby surowcowe są wiele tysięcy razy większe od lądowych, a część z nich znajdują się bezpośrednio na dnie morza. W listopadowym wydaniu z 2018 opisywaliśmy kilka rozwiązań w zakresie górnictwa oceanicznego i stosowanych tam urządzeń. Niedawno dobiegły końca testy kolejnej maszyny tego typu.
W ramach programu Blue Harvesting opracowano podwodną zrobotyzowaną i autonomiczną maszynę górniczą Apollo II o napędzie elektrycznym i zasadzie działania przypominającej odkurzacz. Układ zasysający minerały z dna morza wyposażono w instalację wytrącającą, a następnie osadzającą pył i piach wzburzony podczas pracy. Pozwala to na eksploatację podwodnych złóż bez poważniejszych zakłóceń środowiska naturalnego.
Testy Apollo II przeprowadzono na wodach Morza Śródziemnego, 20 km na południe od wybrzeży Hiszpanii. Na dnie przygotowane zostały pasy z rozmieszczonymi próbkami surowców, symulujące złoża oceaniczne w postaci grudek – tzw. konkrecji polimetalicznych. Pozytywnie zweryfikowano działanie systemu gromadzenia surowca i systemu wytłumiania wzburzonego pyłu. W następnej kolejności planowane są pełnomorskie testy na północno-wschodnim Atlantyku.
tudelft.nl
Nasz komentarz w sprawie kontrowersji związanych z perspektywą rozpoczęcia komercyjnego górnictwa podwodnego:
