W skład modułowego zestawu wchodzi kapsuła osobowa, samochodowa płyta podłogowa oraz płatowiec z napędem wielowirnikowym. Pod skrzydłem znajdują się cztery belki, mieszczące osiem wirników w osi pionowej. Dwie z nich przechodzą w belki ogonowe, połączone statecznikiem poziomym. Obecność konwencjonalnych powierzchni aerodynamicznych nie jest przypadkiem, gdyż płatowiec nie jest jedynie wielowirnikowcem, lecz posiada także śmigło pchające w centralnej części gondoli i profil aerodynamiczny, wytwarzający siłę nośną podczas lotu postępowego, co przekłada się na redukcję zużycia energii i zwiększony zasięg.
Gondola w centralnej części płatowca pełni funkcję stacji dokującej dla modułu osobowego, podjeżdżającego na podwoziu samochodowym. Po zaczepieniu kapsuły załogowej w gondoli, podwozie może zostać odłączone. Producent zakłada dostępność różnych opcji każdego z wymiennych modułów. Całość skonstruowano biorąc pod uwagę zarówno normy lotnicze, jak i motoryzacyjne.
6 lutego 2026 jego prototyp po raz pierwszy wzbił się w powietrze z lotniska Yongchuan Da’an w Chongqing w środkowych Chinach. Podczas pierwszego lotu płatowiec przeszedł wstępne testy pod kątem weryfikacji zakładanych parametrów wydajnościowych oraz stabilności podczas pionowego startu i lądowania, a także w locie postępowym. Przetestowano także mechanizm dokowania kapsuły w obu modułach transportowych.
Według udostępnionych przez producenta informacji, modularny środek transportu osobistego ma rozwijać prędkość 150 km/h i latać na pułapie do 3000 m w powietrzu, a także dysponować zasięgiem ponad 300 km na kołach. Modularna konstrukcja sprawia wrażenie mniej skomplikowanej od bardo ambitnych rozwiązań znanych z samochodów latających. Może też być łatwiej dostosowana na potrzeby wykonywania różnych zadań, na przykład w zakresie ratownictwa, transportu osobistego czy wsparcia logistycznego.
Zanim jednak konstrukcja zostanie wprowadzona na rynek, będzie musiała przejść dodatkowe testy i uzyskać stosowne certyfikaty.
chinadaily.com.cn
