Konstrukcje stalowe występują na styku dwóch dziedzin inżynierii: budownictwa i mechaniki. W budownictwie stosuje się je jako element nośny przede wszystkim wysokich budynków, hal przemysłowych, sklepów wielkopowierzchniowych, mostów, zbiorników i wielu innych budowli, projektowanych przez projektantów budownictwa. W mechanice natomiast, najczęściej wykonuje się elementy tych konstrukcji stalowych w wytwórniach obsługiwanych przez inżynierów mechaników. Bardzo rygorystyczne przepisy i normy dotyczące konstrukcji stalowych stawiają przed projektantami i wytwórcami tych konstrukcji wysokie wymagania, dotyczące zwłaszcza bezpieczeństwa takich konstrukcji.
Konstrukcje stalowe wykonywane są najczęściej ze stali konstrukcyjnej. Ich elementy w budownictwie mają inne nazwy niż w mechanice. Są to słupy, belki i dźwigary, ale też belki połaciowe, ryglowe, nadproża, stężenia i inne. Inaczej też się je projektuje. Główne obliczenia, obok wytrzymałości, dotyczą statyki konstrukcji stalowej. Nawet zasady rysunku budowlanego dotyczącego konstrukcji stalowej różnią się od dokumentacji mechanicznej.
Konstrukcje stalowe mogą być nitowane, spawane i skręcane śrubami. Najczęściej w ostatnim czasie stosuje się elementy konstrukcji prefabrykowane w fabryce za pomocą spawania i skręcania śrubami lub spawania na budowie.
Stosowanie konstrukcji stalowych związane jest głównie z ich wytrzymałością i niskim kosztem wytworzenia, w porównaniu z innymi materiałami, takimi jak beton czy drewno. Stal jest stosunkowo łatwa w obróbce, co umożliwia inżynierom projektowanie konstrukcji o skomplikowanych kształtach. Projektanci konstrukcji spawanych muszą posiadać odpowiednie uprawnienia budowlane, dotyczące procesu projektowania, jak również montażu konstrukcji stalowych.
cały artykuł jest dostępny w wydaniu 7/8 (214/215) lipiec/sierpień 2025
