Inżynierowie z zakładów wsparcia technicznego FRCE (Fleet Readiness Center East) we współpracy z dowództwem NAVAIR (Naval Air Systems Command) Marynarki Wojennej Stanów Zjednoczonych opracowali technologię wytwarzania przyrostowego lotniczych części zamiennych, certyfikowanych pod kątem zastosowań praktycznych na statkach powietrznych.
Wśród zamienników części lotniczych, przystosowanych i certyfikowanych do fabrykacji w procesie druku 3D metodą LPBF (laser powder bed fusion) z aluminium znajdziemy takie elementy jak:
- mocowanie pylonu do przenoszenia podwieszanego uzbrojenia śmigłowca AH-1Z Viper;
- naprawcze mocowanie goleni podwozia pionowzlotu V-22 Osprey;
- płytę zaślepiającą do samolotu transportowego C-130 Hercules.
Wytwarzanie przyrostowe przyczynia się do osiągnięcia poprawy stanu gotowości statków powietrznych poprzez efektywniejsze, zlokalizowane pozyskiwanie części zamiennych, pozwalające na skrócenie łańcucha dostaw.
W codziennej praktyce zakładów wsparcia technicznego, oprócz fabrykacji samych części zamiennych, kompetencje i możliwości technologiczne w zakresie druku 3D umożliwiają wytwarzanie przyrządów i narzędzi na użytek wewnętrzny, zapewniając wzrost efektywności prac remontowych.
Wytwarzanie przyrostowe z metali okazuje się nieocenione w przypadku zużytych lub zniszczonych komponentów, które są trudne, a często nawet niemożliwe do pozyskania w ramach obecnego stanu łańcucha dostaw, dziesiątki lat po zakończeniu produkcji części danego typu.
Również w innych branżach obserwujemy rosnące zainteresowanie wykorzystaniem wytwarzania przyrostowego w dziedzinie wsparcia technicznego na potrzeby produkcji części zamiennych na żądanie. Jednak ze względu na konieczność dokonywania wielu napraw w doraźnych warunkach, to właśnie siły zbrojne różnych państw wiążą duże nadzieje z rozwojem potencjału druku 3D części zamiennych, na co zwracaliśmy uwagę w artykule:
navair.navy.mil
