Chemicy z Uniwersytetu Albany opracowali technologię otrzymywania ceramicznego borku manganu MnB2, charakterzyjącego się właściwościami, które czynią go idealnym rozwiązaniem do napędu rakiet na paliwo stałe. Z jednostki masy wydziela on o 20% więcej energii (39.26 kJ/g), a z jednostki objętości – nawet 150% więcej energii (rekordowe 208.08 kJ/cm3) od aluminum, wykorzystywanego jako paliwo w rakietach nośnych.
Duża gęstość energii oznacza, że przy tej samej ilości paliwa, rakieta będzie dysponować większym udźwigiem i/lub zasięgiem, co ma wielkie znaczenie dla przyszłości eksploracji kosmicznej.
Już w latach sześćdziesiątych XX wieku zdawano sobie sprawę z potencjalnych, wysokoenergetycznych właściwości materiału. Zsyntezowanie substancji było jednak trudne.
Opracowana obecnie metoda wykorzystuje topienie łukowe uprzednio wymieszanych i sprasowanych proszków manganu i boru. W specjalnym piecu, przez materiał przechodzi łuk elektryczny, ogrzewający go do 3000 °C. Materiał jest następnie gwałtownie schładzany, co skutkuje utrwaleniem struktury, w której zmagazynowana zostaje duża ilość energii. Mimo wysokoenergetycznego charakteru, związek jest względnie bezpieczny. Do jego zapłonu wymagany jest czynnik w rodzaju kerosyny.
albany.edu
