W 1993 roku koncern VW powołał spółkę z Fabryką Samochodów Rolniczych w poznańskim Antoninku. Fabryka Samochodów Rolniczych produkowała wtedy samochód dla rolników Tarpan i samochód osobowo-terenowy Honker – dla wojska. Była jednak planowana nowa produkcja Fiata Ducato, który został specjalnie dla tej produkcji zaprojektowany i pod tę produkcję przeprowadzono w fabryce dużą modyfikację. Współpraca z Fiatem nie doszła jednak do skutku i powstała spółka z Volkswagenem, a produkcja samochodów polskiej konstrukcji została zakończona… Początkowo w fabryce montowany był tylko samochód VW Transporter T4. Części do montażu przywożono z Hanoweru, któremu to fabryka w Poznaniu podlegała. Z biegiem czasu uruchomiono lakiernię, która istniała już w fabryce, a pierwotnie została zbudowana na potrzeby produkcji Tarpana i Honkera. Lakiernia potrzebowała jednak modyfikacji pod wymagania koncernu. Dalsze zaangażowanie w montaż T4 wymagało też zbudowania spawalni.
Firma Taskoprojekt realizowała od początku produkcji Transportera pewne prace dla fabryki w Antoninku. Trafiła ona do VW Poznań niejako z „dobrodziejstwem inwentarza”, gdyż wcześniej realizowała zadania dla Fabryki Samochodów Rolniczych. Volskwagen przejął wielu pracowników FSR, którzy znali produkcję samochodów. Pracownicy ci najpierw uczyli się intensywnie języka włoskiego, a po powołaniu spółki z Niemcami zaczęli intensywnie uczyć się języka niemieckiego.
Trwały jeszcze działania przy rejestracji spółki, gdy Taskoprojekt otrzymał zlecenia od VW Hannover na kabinę prób jazdy i kabinę prób szczelności, tzw. „kabinę deszczownia”. Procesy kontroli w tych kabinach wymagane były nawet przy prostym wtedy montażu samochodu T4. Kabiny te i kilka innych urządzeń, jak np. podnośnik diagnostyczny do ustawiania geometrii kół Transportera, dostarczono i zamontowano w fabryce w Antoninku. Spełniały one trudne wymagania koncernu, a dodatkowo jeszcze postawiono warunek, aby nie wykonywać zagłębień w posadzce pod zbiornik wody dla kabiny deszczowania, jak i pod kabiną prób jazdy pod mechanizm rolkowy. Dla obu dużych kabin należało zbudować: szczelny zbiornik wody zamontowany na posadzce, na którym postawiono kabinę deszczowania, a dla kabiny prób jazdy podest, w którym zamontowane zostały mechanizmy hamulca rolkowego, dla wykonywania odpowiednich proceduralnych i kontrolnych prób jazdy na rolkach.
Pierwsze poważniejsze zadanie dla VW Poznań –
kabina do prób jazdy (rok 1993).
W kabinie zamontowano mechanizm rolkowo-
-hamulcowy, zaprogramowany do wykonania prób jazdy w gotowym samochodzie
Zadania te zostały wykonane poprawnie i w konsekwencji zarząd VW Poznań złożył propozycję do Taskoprojektu – zaprojektowania i zbudowania kompletnej spawalni „pod klucz” w Antoninku. Oferta została dostarczona i przyjęta przez koncern, i rozpoczęto prace projektowe.
Spełnienie niektórych wymagań było trudne; przykładowo zapewnienie w spawalni stałej temperatury 22° C albo żądanie zasilania spawalni pełną energią elektryczną z dwóch różnych źródeł, i to nie z dwóch GPZ, a z dwóch osobnych elektrowni. Zadanie wykonania spawalni obejmowało zaprojektowanie i wykonanie kompletnej hali wraz z wszystkimi instalacjami, a więc instalacje elektryczne i szynoprzewody, instalacje powietrza z grzaniem i chłodzeniem, instalacje sprężonego powietrza, wody, kanalizacji, jak również wody technologicznej do chłodzenia zgrzewarek, która miała specjalny skład, a ponadto zaplecza socjalnego, biur, dróg komunikacyjnych.
Była to istniejąca do dzisiaj hala nr 7, murowana, o powierzchni około 6 tys. metrów kwadratowych. Wszystkie inne hale w fabryce w Antoninku to były typowe „blaszanki”, za wyjątkiem hali nr 7.
cały artykuł jest dostępny w wydaniu płatnym 5/6 (212/213) maj/czerwiec 2025
