Valo to statek powietrzny typu eVTOL (electric vertical take-off and landing) o konstrukcji wykonanej z CFRP (kompozytu polimerowego zbrojonego włóknami węglowymi), w konfiguracji górnopłata, z V-kształtnym statecznikiem ogonowym. Pod skrzydłami, na czterech pylonach znajduje się osiem silników elektrycznych, napędzających śmigła, również wykonane z CFRP. W tylnej części pylonów wirniki zamontowane są na stałe w osi pionowej. Wirniki w przedniej części wyposażono w mechanizm uchylny, umożliwiający zmianę orientacji z pionowej do poziomej. Tym samym Velo może startować pionowo jak helikopter czy wielowirnikowiec, a w locie postępowym poruszać się jak samolot.
Projektowanie, budowa i certyfikacja statku powietrznego, wyposażonego w tego typu mechanizm to duże wyzwanie, o czym przekonali się między innymi konstruktorzy koncernu Leonardo podczas trzydziestu lat prac nad AW609, a później także nad NGCTR-TD.
Program testowy Vertical Aerospace obejmował cztery fazy. We wrześniu 2024 roku Velo wykonał kontrolowany zawis na uwięzi. W lutym 2025 roku Velo startował i lądował pionowo, wykonując dodatkowo niewielkie manewry na niskiej prędkości. We wrześniu 2025 roku przeprowadzono próby w locie konwencjonalnym, z rozbiegiem i dobiegiem. Obecna faza testów obejmuje przejście z lotu pionowego do horyzontalnego w locie załogowym i stanowi newralgiczny etap walidacji przyjętych założeń konstrukcyjnych.
Jeśli wszystko pójdzie zgodnie z planem, do końca 2028 roku Valo ma uzyskać certyfikat na najwyższym poziomie bezpieczeństwa w klasie. Niedługo później planowane jest rozpoczęcie usługi taksówek powietrznych. Valo ma latać na dystansach do 160 km z prędkością do 240 km/h, zapewniając szybki i komfortowy transport między portami lotniczymi a lądowiskami w centrach miast. W zależności od standardu ma zabierać na pokład od czterech do sześciu pasażerów.
vertical-aerospace.com
